فیلم زیر معرفی کتاب پاستیل های بنفش می باشد.
توی اوج بی حوصلگی هم میشه چرخ زد، بله چرخ زد نه توی خیابان و توی گرما و زیر آفتاب داغ تابستان، می توان توی فروشگاه اینترنتی کتابم کو چرخ زد. میان کتاب های خوب گشت که حوصله را جا می آورد و خستگی درس را در می کند. یک عالم کتاب در سایت کتابم کو منتظر شماست. کتاب های خوب و برگزیده ای که ارزش خواندن دارند.
پس چرخ بزن !!تا دیر نشده چرخ بزن!!
زمان بیشتری را برای خواندن کتابهای غیرتخیلی بگذارید
برای داشتن کودکان کتابخوان باید از خودمان آغاز کنیم. یکی از پراهمیتترین فعالیتهایی که یک بزرگسال میتواند به همراه کودک در سن یادگیریاش انجام دهد، سپری کردن زمانی برای کتابخوانی در کنار اوست. امروزه توصیه میشود زمان بیشتر و منظمتری را صرف مطالعه کتابهای علمی و غیرتخیلی در کنار کودکان کنید.
کتابهای غیرتخیلی، فرصت زیادی برای یادگیری مفاهیم و واژگان جدید فراهم میکند و در عین حال نگرش کودک نسبت به دنیا را گستردهتر میکند. نگارش کتابهای غیرتخیلی با کتابهای تصویری متفاوت است و معمولا صفحههای این کتابها عکس، نمودار، تصویر و جدولهای بیشتری دارد. پدران و مادران میتوانند گرایش کودکشان را به سوی کتابهای غیرتخیلی و علمی تغییر دهند به این شکل که او را به ورق زدن و دید زدن کتاب، پیش از خواندن آن تشویق کنند و همچنین کودک را ترغیب کنند تا خوانندهای فعال شود و سوالهای بسیاری درباره کتاب بپرسد.
با کودک خود در دنیای کتابی که میخواهید بخوانید، قدم بزنید.
یکی از بهترین راهها برای پیشبینی مطلبهای تازه در یک کتاب غیرتخیلی، قدم زدن در دنیای آن کتاب پیش از مطالعه آن است. خواننده کتاب با نگاه انداختن به روی جلد و پشت جلد آن کتاب، فهرست مطلبها، ضمیمهها، تصویرها و توضیحهای کتاب میتواند درک کلیای از موضوع کتاب به دست بیاورد. این نگاه اجمالی به خواننده این امکان را میدهد که بداند چه چیزی در انتظارش است. پیش از خواندن کتاب، زمانی را صرف قدم زدن در دنیای آن کنید.
کودک را تشویق کنید سوال بپرسد
دومین روش برای داشتن کودکان کتابخوان و همچنین ایجاد درکی عمیقتر از مطالعه کتابهای غیرتخیلی، تشویق آنها به کنشگر بودن در هنگام مطالعه کتاب از راه پرسیدن پرسشهای متعدد است. پدران و مادران میتوانند درباره پرسشها با فکرهایی که هنگام مطالعه هر کتاب برایشان پیش میآید، صحبت کنند و با این شیوه، به فرزندشان الگوی عمل بدهند. به این روش کودک هم میبیند و هم میشنود هنگامی که یک کتابخوان حرفهای با موضوعی جدید و ناآشنا مواجه میشود، چه کاری انجام میدهد. به عنوان نمونه، بزرگسال هنگام مطالعه کتابی با صدای بلند بگوید: «وقتی به این عکس نگاه میکنم از خودم میپرسم آنتارکتیکا کجاست؟ آیا همان قطب جنوب است؟» سپس با کودک در مورد اینکه پاسخ این پرسشها را چگونه و از کجا باید پیدا کنند گفتوگو کند. این کار باعث میشود برای کودک جا بیافتد که پاسخ برخی سوالها احتمال دارد در متنی که کنار تصویرها نوشته شده است یا در زیرنویسها و عنوان تصویرها پیدا شود. بعضی کودکان از اینکه پرسشهای خود را روی تکهکاغذی بنویسند و به همراه هم هنگام مطالعه کتاب به دنبال پاسخ آنها بگردند، لذت می برند.
پیشمطالعه کتاب و نیز مطرح کردن پرسش درباره مطالب آن، دو روش عالی برای گشتوگذار در دنیای کتابهای غیرتخیلی هستند. از سپری کردن زمان بیشتری برای مطالعه کتابهای علمی جالب در کنار کودکتان لذت ببرید تا کودکان کتابخوان پرورش دهید!
برنامه چهارشنبه غروبتان چیست؟!
ما یک پیشنهاد خوب و فرهنگی برایتان داریم. چهارشنبه 11 مرداد از ساعت 18 تا 22 شب در شهر کتاب پاسداران مجموعه کتاب ماکاموشی رونمایی می شود.
ماکاموشی، یک مجموعه خوب و خواندنی است که انتشارات هوپا آن را برای بچه های دوست داشتنی چاپ کرده است. در این مراسم مترجم کتاب خانم فریبا چاووشی هم حضور دارند تا برای بچه ها کتاب را امضا کنند.
این فرصت را از دست ندهید و چهارشنبه متفاوت را بگذرانید.
نشانی شهر کتاب: پاسداران، بوستان دوم، شهر کتاب پاسداران
ساعت: 18 الی 22
فیلم زیر معرفی کتاب تام گیتس 9 می باشد:
توی اوج بی حوصلگی هم میشه چرخ زد، بله چرخ زد نه توی خیابان و توی گرما و زیر آفتاب داغ تابستان، می توان توی فروشگاه اینترنتی کتابم کو چرخ زد. میان کتاب های خوب گشت که حوصله را جا می آورد و خستگی درس را در می کند. یک عالم کتاب در سایت کتابم کو منتظر شماست.کتاب های خوب و برگزیده ای که ارزش خواندن دارند.
پس چرخ بزن !!تا دیر نشده چرخ بزن!!
پروفسور محسن هشترودی (22 دی 1286 تبریز - 13 شهریور 1355 تهران) اندیشمند، شاعر و ریاضیدان ایرانی بود. او در مدرسه دارالفنون در تهران تحصیل، و مدرک دکترای خود را در ریاضیات از دانشگاه سوربن در فرانسه دریافت کرد. پس از بازگشت به تهران، مقام استادی دانشسرای عالی، ریاست دانشگاه تبریز و ریاست دانشکده علوم دانشگاه تهران را عهدهدار بود. هشترودی از طرفداران سرسخت علوم پایه بود، به شعر و موسیقی و فلسفه علاقه داشت، و توانایی بیان مطالب علمی به زبان ساده را دارا بود. وی به عنوان یک متفکر منتقد پیشرو و ریاضیدان نامدار ایرانی، دارای اهمیت نمادین و شخصیتی اثرگذار در جامعه علمی معاصر ایران بوده است.
زندگینامه
محسن هشترودی در 22 دی 1286 در شهر تبریز چشم به جهان گشود. پدرش شیخ اسماعیل مجتهد از مشاوران شیخ محمد خیابانی یکی از فعالان نهضت مشروطه بود. محسن هشترودی تحصیلات دبستانی خود را در مدرسههای سیروس و اقدسیه در شهر تبریز به پایان برد و سپس برای ادامه تحصیل در دارالفنون به تهران آمد. چند سالی در تهران به تحصیل پزشکی گذراند، تا در سال 1304 به عنوان دانشجوی بورسیه دولتی برای تحصیل در رشته ریاضیات به کشور فرانسه اعزام شد.
محسن هشترودی در سال 1314 با درجه کارشناسی در رشته ریاضیات از دانشگاه سوربون فارغالتحصیل شد. سپس با سرپرستی الی کارتان در همان دانشگاه به پژوهش در زمینه هندسه دیفرانسیل پرداخت و مدرک دکترای خود را در رشته ریاضیات در سال 1316 دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران به عنوان استادیار در دانشکده علوم دانشسرای عالی به کار مشغول شد. در سال 1320 کرسی استادی دانشسرای عالی را دریافت کرد. در سال 1330 به مقام ریاست دانشگاه تبریز رسید، و در سال 1336 به عنوان رئیس دانشکده علوم دانشگاه تهران انتخاب شد. در سال 1323 با «رباب مدیری» ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر و یک پسر به نامهای فرانک، فریبا و رامین بود.
هشترودی در طول زندگی حرفهای خود ارتباطش را با مجامع علمی بینالمللی حفظ کرد: وی در سال 1329 به عنوان نماینده دانشگاه تهران در کنگره بینالمللی ریاضیدانان هاروارد شرکت کرد، در موسسه مطالعات پیشرفته دانشگاه پرینستون و به درخواست ریاست موسسه اوپنهایمر به عضویت پذیرفته شد، و یک ترم پاییزی را نیز به تدریس در دانشگاه هاروارد پرداخت. هشترودی بر اثر سکته قلبی در 13 شهریور 1355 در سن 68 سالگی در تهران درگذشت و در قبرستان بهشت زهرا آرامگاه شماره 824 به خاک سپرده شد.
کوششهای فرهنگی
هشترودی مهارت زیادی در بیان اصول و پدیدههای علمی و فناوریهای جدید به زبان ساده داشت، و با نوشتهها و سخنرانیهای خود میتوانست با قشر بزرگی از جامعه ارتباط برقرار کند و مفاهیم اصلی دانش و فناوری را به آنان منتقل نماید. به فلسفه، شعر و موسیقی علاقه زیادی داشت و خود نیز اشعاری سرود.
هشترودی از پیشروان تفکر انتقادی در ایران بود. او تاکید زیادی بر اهمیت علوم پایه داشت تا جایی که شاخههای دیگر دانش مانند علوم اجتماعی و علوم انسانی را بیاهمیت و غیرعلمی میخواند. در همین حال فلسفه، هنر و عرفان را مکمل علم میدانست. وی اعتقاد داشت که «علم» تنها نوع ارزشمند دانش، «هنر» نگاهی ظریف به زندگی، و «فلسفه» غایت معرفتشناسی است، و هیچیک بدون نوآوری و اصالت ارزشی ندارند.
پژوهشهای علمی
تخصص هشترودی در زمینه هندسه دیفرانسیل بود. مهمترین اثر علمی نگاشته شده توسط محسن هشترودی، پایاننامه دکترای او در زمینه هندسه دیفرانسیل است، که در آن یکی از مدلهای ریاضی استادش (الی کارتان) را تعمیم داد که امروزه به نام «التصاق هشترودی» (Hachtroudi Connection) شناخته میشود. او در طول زندگی حرفهای در ایران چند مقاله کوتاه علمی نیز منتشر کرد. جدای از پژوهش علمی، هشترودی به عنوان یک متفکر منتقد و ریاضیدان نامدار ایرانی، دارای اهمیت نمادین و شخصیتی اثرگذار در جامعه علمی معاصر ایران بوده است.
در گفتههای دیگران
پرویز شهریاری دربارهٔ محسن هشترودی گفته است: «نخستین بار که استاد را شناختم در دانشگاه تهران بود که به عنوان دانشجو در کلاس درس او حاضر شده بودم. وقتی که از کلاس بیرون آمدم، به واقع دگرگون شده بودم. پس به این ترتیب هم میشود درس داد، پس میتوان معلم ریاضی بود ولی روح و ذهن دانشجو را چنان افسون کرد که او در برابر شرف انسانی و دانش عام و همه جانبهٔ استاد، از طرفی، خود را کوچک احساس کند و از طرفی دیگر، پُر از شوق و امید شود. درس استاد درس انسانیت و درست اندیشیدن بود و آدمی را در دنیایی از شوق و شگفتی فرو میبرد… به راحتی و بیپروا حرف میزد و بدون اینکه برای هر مجلسی شان جداگانهای قایل باشد، آنچه در دل داشت بیرون میریخت و هرگز فراموش نمیکنم لحظاتی را که در پایان نخستین کنفرانس معلمان ریاضی که در دانشگاه پَهلوی شیراز تشکیل شده بود، نیم ساعتی صحبت یا دقیقتر بگویم درددل میکرد و تقریباً همه همراه او میگریستند.»
به نوشته منوچهر آتشی، نقشی که هشترودی در ادبیات معاصر ایران داشت، همان نقشی است که برتراند راسل در ادبیات انگلیسی داشت البته با معیاری کوچکتر. وی دراین باره گفته است: «محسن هشترودی دارای درجه دکترای ریاضیات از نخستین دانشجویان ایرانی بود که همزمان با اجتهاد در رشتههای فیزیک و ریاضی، دارای شناخت عمیق از هنر و ادبیات و نقاشی نو بود و وقتی وارد محافل روشنفکری ایران شد به عنوان قطبی برای رفع و رجوع دشواریهای مسایل و مباحث فکری شناخته شد. تلاش هشترودی بیشتر وقف این بود که رابطه زنده و آشکار بین هنر و دانش تازه را کشف نموده و به آگاهی پژوهندگان برساند.»
امیرحسین آریانپور
امیرحسین آریانپور نوشته است: «هشترودی مشاغل غیر دانشگاهی را به هیچ نمیگرفت و به ندرت به مجالس بزرگان پا مینهاد. زندگی سادهای داشت. پس از ساعات تحقیق و تدریس با دوستانش شطرنج بازی میکرد، به موسیقی گوش فرا میداد و داستان میخواند. در برابر فشارهای کشندهٔ روزگار —فقر ظاهری و باطنی جامعه، مرگ فرزند، و پیری— به هنر پناه میبرد و از بازخوانی غزلهای حافظ آرامش مییافت و با سرودن شعرهای لطیف سبک بار میشد. با این وصف گاهی دامنش از دست میرفت و کارش به شَطح میکشید.»
تالیفات
کتابها
جهان اندیشه، دانش و هنر
نظریه اعداد
سایهها (مجموعه شعر)
سیر اندیشه بشر
از مکانیک کلاسیک تا مکانیک کوانتیک
مقالهها
واقعیت فیزیکی جهان از نظر نسبیت انیشتین
خیام یا شاعر ریاضیدان
به گزارش تیزلند، به نقل از خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ رشتههای هنرستانی به 194 رشته رسید.
بیشترین درگیری بین والدین و فرزندان زمانی است که فرزندان به سن نوجوانی می رسند. در این دوره، خشم و پرخاشگری به وفور قابل مشاهده است و سبب مشکلات زیادی برای والدین می شود. والدین به خاطر چنین مشکلی معمولا به مشاور و روان شناس مراجعه می کنند.
دوره نوجوانی از مهمترین و حساس ترین دوره های زندگی انسان به شمار می رود چرا که دوره طوفان و آشوب، دوره بحرانی شروع بلوغ و شکل گیری هویت است و نیز، تغییراتی عمده ای درجسم و روان نوجوان رخ می هد؛ گاهی این تغییرات و بحران ها، شخصیت و منش او را به کلی دگرگون می سازد. سلامت روانشناختی و جسمانی دوره نوجوانی نقش بسزایی درسلامت جسمانی، روانشناختی، عملکردتحصیلی، شغلی و کیفیت زندگی آینده نوجوان ندارد.
خشم، یک هیجان و پاسخی طبیعی به موقعیت هایی است که و ما آن را تهدید کننده می دانیم. یا فکر می کنیم شخص یا اشخاص دیگری برای ما مشکل ایجاد کرده اند، ما را تحقیر و مسخره کرده اند یا حق ما را ضایع کرده اند. و همچنین ناشی از ناکامی در رسیدن به اهداف، نیازها و تمایلات باشد.
خشم زمانی که شدید، با فراوانی بالا و به شیوه ای نامناسب ابراز شود، یک مشکل جدی در روابط بین فردی و برای سلامت جسمانی و روانشناختی است.
پرخاشگری، یک رفتار قابل مشاهده است و عبارتست از ارائه یک محرک آزارنده به فرد دیگر با هدف آسیب رساندن به او که شامل سوء استفاده کلامی (مثل فریاد زدن، مسخره کردن، تحقیر کردن و ...)، تهدید و ترساندن و رفتارهای خشونت آمیز دیگر مثل هل دادن، پاره کردن لباس، کیف و ..است. که معمولا به خاطر خشم و خصومت، رخ می دهد.
برخی از دلایل آن و راهکارهای مدیریت آن را مختصرا در ادامه می آوریم. امید است مورد استفاده والدین و مربیان دلسوز قرار بگیرد.
علل خشم و پرخاشگری زیاد در سن نوجوانی
- ویژگی ها و تغییرات جسمانی، روانشناختی و اجتماعی خاص دوره نوجوانی
- تلاش برای کسب و حفظ استقلال و نیز کسب هویت
- یادگیری از طریق مشاهده الگوها مثل والدین، همسالان، فیلم ها و سریالها و دریافت تقویت مستقیم و جانشینی.
- راهی جهت پذیرش از سوی دوستان و گروه که عمدتا ناشی از باورهای غلط دوره وجوانی است
- حساسیت زیاد نوجوانان به انتقاد، نصیحت و موعظه
- تلاش غیر منطقی والدین برای کنترل زیاد نوجوان و عدم رعایت حریم شخصی برای او
- مقایسه های نابجای والدین با فرزندان دیگر، همسالان و ...
- داشتن انتظارات فراتر از توان نوجوان از سوی والدین
- ناکامی در رسیدن به اهداف - رفتارهای متضاد پدر و مادر در برخورد با نوجوان
- درگیری و ناراحتی های موجود در فضای خانه مخصوصا دعوای والدین
- فقدان پدر یا مادر
- وجود اختلالات روانشناختی مثلا اضطراب، افسردگی، اختلال سلوک و ...
راهکارهای برخورد مناسب با خشم و پرخاشگری نوجوانان
- درک شرایط ویژه نوجوان و تغییر نحوه برخورد با نوجوان بر خلاف دروه کودکی
- تلاش در جهت آگاهی از علت خشم و پرخاشگری نوجوان
- زمانی که شما و فرزندتان آرام هستید برای او توضیح دهید که هیچ اشکالی ندارد که او احساس خشم داشته باشد و احساسات امری طبیعی هستند. اما روش هایی که او برای ابراز خشم خود به کار می برد غیرقابل پذیرش هستند. اگر او فریاد بزند با پیامدهایی روبرو خواهد شد (مثلا محروم شدن از رفتن به مهمانی).
- توجه به نیازهای ویژه دوره نوجوانی و پذیرش نوجوان همانگونه که هست و تکریم شخصیت او
- الگو شدن در کنترل خشم برای نوجوان
- دادن مسئولیت به او در حد توانش و تشویق او به پذیرفتن مسولیت اعمالش.
- تشویق نوجوان وقتی که آرام است و نیز باج ندادن به او برای این که خشم خود را کم کند یا مثلا کمتر فریاد بزند و صدایش را پایین آورد.
- به او بگویید که خشم و پرخاشگری او چه تاثیری روی والدین و دیگر فرزندان دارد (مواجهه)
- هماهنگ بودن والدین در برخورد با نوجوان، عدم مقایسه او، تلاش در فراهم کردن فضای آرام در خانه
- نظارت مناسب به جای کنترل زیاد نوجوان و حفظ رعایت حریم شخصی برای او
- تعریف از نقاط قوت نوجوان در جمع به طور گهگاه نه همیشه.
- در صورت نیاز، مراجعه به روانشناس و مشاور جهت راهنمایی و درمان
به گزارش تیزلند، به نقل از خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، عبدالرسول عمادی رئیس مرکز سنجشآموزش و پرورش با بیان اینکه سامانه تصحیح الکترونیک اوراق امتحانی شهریورماه به صورت آزمایشی در سراسر کشور در یک درس اجرا میشود، اظهار داشت: این درس هنوز انتخاب نشده ولی درسی که جامعیت بهتری دارد، انتخاب شده و به استانها ابلاغ میشود.
وی افزود: برای اجرای این طرح، آموزشهای لازم در 3 مرحله منطقهای در سه استان آذربایجان غربی، خراسان رضوی و اصفهان به نیرویهای انسانی داده شده است.
عمادی اضافه کرد: فرآیند تصحیح به این صورت است که اسکن برگه امتحانی و راهنمای تصحیح و در اختیار 2 مصحح قرار میگیرد؛ اگر اشتباهی در هر تصحیح رخ داده باشد اصلاح میشود و تمام مراحل هم در سامانه ثبت خواهد شد.
رئیس مرکز سنجش آموزش و پرورش گفت: این سامانه به گونهای طراحی شده که میتواند هم به روش سوال به سوال تصحیح را انجام دهد و هم به صورت برگهای و در صورت تصحیح سوال به سوال با توجه به وجود سوالهای چند گزینهای که توسط دستگاه تصحیح خواهد شد، هزینه نیروی انسانی کاهش پیدا میکند.
وی با بیان اینکه چون تصحیحها به صورت جداگانه انجام میشود اگر ایرادی باشد خیلی راحت پیدا میشود، ادامه داد: سختافزارهای مورد نیاز برای اجرای آزمایشی این طرح در شهریور ماه آماده است.
عمادی تصریح کرد: این سامانه در آزمونی در شهرستانهای استان تهران مورد استفاده قرار گرفت و آزمایش آن موفقیت آمیز بود اما سختافزار اجرای آن برای امتحانات وسیعتر در سراسر کشور فعلاً مهیا نیست.
بیان داشت: تصحیح اوراق امتحانات تاکنون صرفاً به صورت دستی بود و اغلب مصحح دوم به تصحیح اول اطمینان میکرد و 10 برگه از یک بسته سوال را بررسی میکرد و مابقی را بررسی نمیکرد اما با این روش دو تصحیح مجزا همزمان انجام خواهد شد.
به گزارش تیزلند، به نقل از خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، مرضیه گُرد معاون وزیر آموزش و پرورش در جمع خبرنگاران در خصوص روند نظارت بر مدارس هیات امنایی، اظهار داشت: ما برای بررسی وضعیت مدارس هیات امنایی، اقدامات جدی از سال گذشته شروع کردیم؛ متاسفانه علت تاسیس مدارس هیات امنایی با آنچه اکنون در برخی از این مدارس انجام میشود، فاصله زیادی دارد.
وی ادامه داد: هدف از تاسیس مدارس هیات امنایی طبق سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، استفاده از مشارکتهای مردمی برای خودگردان کردن مدرسه است اما متاسفانه روند تشکیل مدارس هیات امنایی در خیلی از جاها رعایت نشده است.
گُرد در خصوص روند ایجاد مدارس هیات امنایی گفت: در ابتدا مدرسه باید پیشنهاد خود را مبنی بر اینکه افرادی هستند که میتوانند کمک کنند و منابع مالی مدرسه را تامین کنند، ارائه کند و در شورای آموزش و پرورش استان باید صلاحیت اعضای هیات امنا و تواناییهای مالی این افراد، تایید شود.
وی افزود: ممکن است خود افراد توانایی مالی نداشته باشند ولی متعهد شوند که از روشهای دیگری بتوانند منابع مالی مدرسه را تامین کنند و کلاسهای فوقبرنامه علاوه بر آنچه در مدرسه هست به مردم ارائه بدهند؛ به عبارتی فضا و منابع مالی را داشته باشند و با رضایت انجمن اولیا و مربیان و هیات امنا به مردم ارائه کنند و البته فعالیتها اختیاری باشد.
رئیس سازمان مدارس غیردولتی و مشارکتهای مردمی ادامه داد: متاسفانه در برخی از مدارس در بعضی استانها مشاهده کردیم که اینگونه عمل نشده است و حتی برخی مدارس فاقد مجوز شورای آموزش و پرورش بودند و محل تامین منابع را فقط دریافت پول از اولیا دیدند و جالب است که وزارت آموزش و پرورش هم تامین مالی میشدند که این موضوع با فلسفه وجودی مدارس هیات امنایی متفاوت است.
وی با تاکید بر اینکه هیات امنا به این معنا نیست که یکسری افراد جمع شوند و بگویند تابلوی مدرسه تغییر کرد و به واسطه آن از مردم پول بگیرند، ادامه داد: مدارس هیات امنایی، مدارس کاملاً عادی و معمولی است و مدیریت آن فرق میکند یعنی افرادی باشند که بتوانند در فرایند تحصیلی و تربیتی بچهها نقشآفرینی کنند؛ هیات امنا میتواند جمعی از مدیران، معلمان، اولیا، صاحبان صنایع، مجموعه علمی، صاحبنظران حوزوی باشد.
گُرد افزود: گزارشهایی را که شروع کردیم و تا آخر آذرماه در تمام مدارس هیات امنایی در استانها انجام میشود برای همین مسئله است؛ سال گذشته آموزشهایی را برای مدیران مدارس هیات امنایی داشتیم و مشاهده شد که متاسفانه هنوز برخی از این مدارس شرایط خودگردانی را پیدا نکردند.
وی اضافه کرد: تفاوت مدارس عادی و هیات امنایی در این است که هیات امنا 3 مدیر را پیشنهاد میکند و مدیر بنا بر انتخاب آموزش و پرورش طبق ضوابط تعیین میشود و میتواند مدرسه را اداره کند.
رئیس سازمان مدارس غیردولتی و مشارکتهای مردمی افزود: متاسفانه مشاهده شده است که در این مدارس از عنوان «شهریه» هم استفاده کردند و تا دانشآموز آن شهریه و پول را نداده است، حاضر به ثبتنام نشدند.
وی تصریح کرد: از ادارات کل آموزش و پرورش درخواست میکنیم که حتما فرایند ایجاد مدارس هیات امنایی باید طی شود و مدارسی که فاقد این شرایط هستند باید تابلوی هیات امنایی از سرِ در مدارس حذف شود و مدارس به حالت عادی برگردد.
گُرد اظهار داشت: قرار نیست فضایی ایجاد شود که خانوادهها ناگزیر به پرداخت شهریه شوند و هفته پیش نامهای به یکی از استانها ارائه کردیم و درخواست تغییر حذف «هیات امنایی» از 3 مدرسه دادیم چرا که استفاده از نام «هیات امنایی» در برخی مدارس موجب سرگردانی خانوادهها میشود.
هرچند انیشتین متخصص تعلیم و تربیت نبود، اما اهمیت بسیاری برای این موضوع قائل بود و به مناسبتهای مختلف دیدگاههای خود را در این مورد مطرح میکرد. او که خود از مدرسه گریزان بود و شیوهی آموزشی مرسوم را که بسیار خشک و خشن بود کاملا اشتباه میدانست، در تمام عمر سعی کرد اولیا و مربیان را تشویق کند که روشهای انسانیتر و صحیحتری برای آموزش و تربیت در پیش بگیرند. او با هرگونه اعمال زور و تنبیه در آموزش مخالف و معتقد بود که «بدترین چیز برای یک مدرسه آن است که روش کار خود را بر ترس، زور و قدرتنمایی ساختگی استوار کند. چنین روشی ویرانگر احساسات سالم، صداقت و اعتماد به نفس شاگردان خواهد بود.» انیشتین با کودکان دوستیِ نزدیکی داشت. او در هنگام معاشرت با کودکان، خود را در سطح آنها قرار میداد. به عقیدهی او روح یک طفل، دستنخورده و دوست داشتنی، شاداب، انعطافپذیر، صادق و پرشور است، زیرا هنوز زیر فشار قراردادها در نیامده و خدشهدار و دگرگون نشده است. از همین روست که کودک بیآنکه از نادانی خود شرمنده باشد، آشکار و بیپروا پرسشهایی را مانند سیل بر زبان جاری میکند. اینشتین برای آشنا کردن کودکان با قوانین شگرف طبیعت، خود را توانا و ورزیده میدانست. عبارات و اصطلاحاتی را میپسندید که هم دقیق و روشن و هم درخور فهم کودکان باشد. به عقیدهی او علت بیخبر ماندن بسیاری از مردمان باهوش و بااستعداد از این جهان شگرف، آن است که علم را به شیوههای آموزشیِ خشک و پوسیده به دانشآموزان آموزش میدهند. در اینجا به بررسی 10 توصیهی او که میتواند برای تربیت و آموزش کودکان و نوجوانان الهامبخش و مفید باشد، میپردازیم.
1. «اگر میخواهید فرزندانتان خلاق و باهوش باشند، برایشان داستان تخیلی بخوانید. اگر میخواهید آنها باهوشتر باشند، برایشان داستانهای تخیلی بیشتری بخوانید.»
قدرت تخیل یکی از عجیبترین تواناییهای ذهن بشری است. تخیل انسان قادر است چیزی را که وجود ندارد در ذهن خلق کند و زمینهی ایجاد آن را در واقعیت آماده کند. تمام ساختههای بشری از اختراع چرخ و ماشین گرفته تا هواپیما و سفینههای فضایی، از ماشینحساب گرفته تا کامپیوتر، ابتدا فقط به شکل یک ایده در ذهن یک انسان وجود داشتند. کودکان بهطور طبیعی خیالپردازانی فوقالعاده هستند اما معمولا بزرگترها با منطق خشک و خالی، خیالپردازی کودکان را بیاهمیت تلقی میکنند و بهجای تشویق و تحریک تخیل کودکان، آنها را صرفا با واقعیات موجود آشنا میکنند. با اینکه طبق تحقیقات انجامشده 98 درصد کودکان 2 تا 5 سال از لحاظ خلاقیت در سطح نابغه قرار دارند، فقط 2 درصد از بزرگسالان بالای 25 سال میتوانند نبوغ ذاتی دوران کودکی خود را حفظ و شکوفا کنند. داستانهای تخیلی باعث تحریک و فعال شدن بیشتر تخیل کودکان میشود و ذهن آنها را برای تفکر خلاق و ایدهپردازی خلاقانه آماده میکند.
2. «مثال آوردن، یکی از راههای آموزش نیست، بلکه تنها راه آموزش است.»
مثال و تشبیه راهی طبیعی و آسان برای یادگیری است. با مثال آوردن مفهومهای دشوار و شاید انتزاعی را با چیزی عینیتر، آسانتر و قابلفهمتر بیان میکنیم. شاید یکی از علتهایی که معمولا درس ریاضی را سخت میدانند، این باشد که مفاهیم آن نسبت به سایر دروس انتزاعیتر است و عینا در واقعیت وجود ندارد. اما میتوان مفاهیم ریاضی را نیز بهراحتی با مثالهای عینی بیان کرد. چیزی به نام «ضرب» در طبیعت نداریم و اگر بدون مقدمه بخواهیم مفهوم آن را به کودک آموزش بدهیم، با دشواریهای بسیاری مواجه خواهیم شد. برای اینکه مفهوم «دو ضربدر دو مساوی چهار» را به کودک آموزش بدهیم، بهترین راه، استفاده از مثالهایی شبیه این است: «اگر دو بشقاب داشته باشیم و در هرکدام دو عدد شیرینی داشته باشیم، کلا چندتا شیرینی داریم؟» در این صورت مفهوم ضرب کردن تا حدود زیادی برای او قابلفهمتر خواهد شد.
3. «دانشآموزان و دانشجویان بُشکههای خالی نیستند که بخواهید پُرشان کنید! بلکه مشعلی هستند که باید روشنشان کنید.»
انیشتین در کودکی هم از حفظ کردن درسها و انجام دادن تکالیف مدرسه متنفر بود و بیشتر به مطالعه آزاد علاقه داشت. هنگامی که در پرسشنامهی سنجش هوش و استعداد منسوب به ادیسون، به این سوال برخورد که «سرعت صوت چقدر است؟»، فریاد زد: «چه میدانم؟! این چیزها را به آسانی میتوان در هر کتاب درسی پیدا کرد. چه لزومی دارد آنها را به حافظه تحمیل کنم!»
هدف اصلی آموزش باید تحریک کنجکاوی کودکان و ایجاد علاقه و اشتیاق برای یادگیری باشد. اما بیشتر سیستمهای آموزشی صرفا به انتقال اطلاعات به ذهن دانشآموز میپردازند. در زمانهای گذشته که ابزارهای ذخیرهی اطلاعات امروزی در دسترس نبود، بهخاطر سپردن اطلاعات ارزشمند بود، اما امروزه ما در عصر اطلاعات بهسر میبریم و صِرفا داشتن اطلاعات مزیت به حساب نمیآید. در عصر جدید انواع اطلاعات به سهولت در اختیار همگان قرار دارد. آنچه امروزه ارزشمند است، توانایی استفادهی خلاقانه از اطلاعات و دانش موجود برای حل مسئله و چالشهای مختلف است. به همین دلیل باید دانشآموزان را به کنجکاوی و تفکر تشویق کنیم و اشتیاق دانستن و فهمیدن را در آنها افزایش بدهیم.
4. «من هرگز به شاگردانم درس نمیدهم، من فقط تلاش میکنم شرایطی را فراهم کنم تا خودشان یاد بگیرند.»
بهترین نوع یادگیری آن است که دانشآموز بدون هیچگونه احساس فشار و اضطراب، یاد بگیرد. انواع بازیها، داستانها و مثالهای جذاب، زمینه را برای یادگیریِ خودبهخودی کودکان فراهم میکنند. یکی از مهمترین مهارتهایی که در مدرسه آموخته نمیشود، «مهارت خودآموزی» است. یاد دادن مهارت خودآموزی به کودکان مانند این است که به جای ماهی دادن به آنها، ماهیگیری را یادشان بدهید. یادگیری اکثر بزرگسالان پس از اتمام تحصیلات رسمی به پایان میرسد، زیرا دارای مهارت خودآموزی نیستند و فکر میکنند برای یادگیری هر چیزی باید به مدرسه یا دانشگاه بروند.
5. «عشق معلم بهتری نسبت به وظیفه است.»
اینشتین از هرگونه اجبار متنفر بود. او از برنامههای آموزشی که مغز بچهها را با انبوهی از نامها و فرمولهای خشک، خسته و فرسوده میکند یا از حفظ کردن مطالب صرفا برای امتحان دادن بیزار بود. او اجبار به آموختن دروس مشابه برای همگان، بدون توجه به میل و علاقهی آنان را قبول نداشت. معتقد بود که «وظیفهی شیوههای آموزشی بایستی فقط این باشد که جوانان را به فکر کردن عادت بدهد و در آنها کنجکاوی و تحریک فکری پدید آورد.» و با کنایه میگفت: «اینکه شیوههای نوین آموزشی تاکنون روح مقدس کنجکاوی را یکسره نکشته است، به معجزه میماند.»
عشق، شور و اشتیاق مسری هستند. وقتی معلم عاشق شغل و دانشی باشد که آموزش میدهد، خودبهخود این شور و اشتیاق به شاگردان منتقل میشود. اگر معلم عاشق کودکان باشد از هر لحاظ در زندگی آنها تاثیری مثبت و ماندگار میگذارد. همهی ما خاطرات ماندگاری از معلمانی داریم که عاشقانه تدریس میکردند و تمام وجود خود را وقف آموزش و تربیت کرده بودند. از لحاظ تربیتی، کودکان بیشتر تحت تاثیر «رفتار» ما قرار دارند نه نصایح و گفتار ما. به همین دلیل یک معلم عاشق، بهترین الگوی تربیتی برای کودکان است و میتواند الهامبخش آنها در طول تمام عمرشان باشد.
6. «اگر نتوانی مسئلهای را بهسادگی توضیح بدهی، پس آن را بهخوبی درک نکردهای.»
در جلسهای که یکی از فیزیکدانان مطالب خود را به زبانی بسیار مشکل و تخصصی شرح میداد، اینشتین کلام او را قطع کرد و گفت: «اگر مطلبی که میگویید درخور فهمیدن است، حتما میتوان آن را به زبان ساده بیان کرد.»
ساده کردن مطالب، هنری است که هر معلمی باید آن را بیاموزد. کودکان بهطور طبیعی شیفتهی یادگیری چیزهای جدید هستند، اما اگر مطالب به شکل دشوار و پیچیده برای آنها توضیح داده شود، ممکن است در میزان توانایی یادگیری و هوش خود تردید کنند و به مرور اشتیاقشان را به آموختن از دست بدهند. برای ساده بیان کردن مطلب، لازم است که آن را عمیقا درک کرده باشیم. درک عمیق موضوع به معنای روشن و شفاف شدن مطلب برای خودمان است و فقط زمانی میتوانیم آن را بهسادگی و روشنی آموزش بدهیم که به این درک روشن از مطلب برسیم. برای یادگیری عمیق موضوع لازم است که شخصا درمورد آن بیندیشیم و از جوانب مختلف آن را بررسی کنیم.
7. «آموزش باید بهگونهای باشد که آنچه آموزش داده میشود بهعنوان یک هدیهی باارزش تلقی شود، نه بهعنوان یک وظیفهی سخت و دشوار.»
اینشتین همیشه از شیوهی آموزش خشک و اجباری مطالب به کودکان در مدارس ناراحت بود و درمورد تاثیرات آموزشهای ناخوشایند در کودکان گفته بود: «اگر کسی حیوان درندهای را صبح تا شب به زور و به ضربِ شلاق وادار به خوردن کند، بدون اینکه این حیوان اشتهای خوردن داشته باشد، بهزودی میتواند خوی درندگی را از آن حیوان سلب کند بهویژه اگر غذاهای خاصی را هم انتخاب و حیوان را وادار به بلعیدن آنها کند، بهتر به این کار توفیق خواهد یافت.»
اگر آموزش بهدرستی انجام شود، هر آنچه یاد میگیریم برای ما یک تحول جالب و هیجانانگیز و یک کشف و شهود خواهد بود. اما اگر قرار باشد چیزی را با زور و تحمیل یاد بگیریم، به مرور یادگیری را چون وظیفهای شاق و دشوار خواهیم یافت و تمایل طبیعی خود به آموختن را از دست خواهیم داد. ایجاد شرایط مناسب همراه با تحریک کنجکاوی کودکان و تشویق آنها برای تفکر، باعث میشود که به یادگیری مثل یک فعالیت لذتبخش و هیجانانگیز نگاه کنند و با تمام وجود خود را درگیر آن کنند.
8. «برای ایدهای که در نگاه اول احمقانه (دیوانگی) به نظر نرسد، امیدی وجود ندارد.»
یکی از اشتباهات رایج در آموزش، خندیدن و تمسخر ایدههای عجیبوغریب کودکان است. باید توجه داشت که تمام ایدههای انقلابی در ابتدا برای عامهی مردم احمقانه به نظر میرسیدند. وقتی برادران رایت، ایدهی پرواز انسان را مطرح کردند، خیلی از افراد عاقل و منطقی آنها را دیوانه پنداشتند. هر ایدهی نو و خلاقانه در آغاز احمقانه بهنظر میرسد. بیشتر ایدههای کودکان نیز چنین است. زیرا آنها محدودیت دیدگاه منطقی و واقعبینانهی بزرگسالان را ندارند. اگر کودکان را بهخاطر افکار و ایدههای عجیب و غریبشان مسخره کنیم، خلاقیت طبیعی آنها را سرکوب و مسدود میکنیم. برعکس معلمان و والدین باید بدانند که هرقدر ایدههای کودکان احمقانهتر و عجیبتر باشد، نشانهی آن است که قدرت ابداع، خلاقیت و ایدهپردازی آنها بیشتر است. بنابراین به جای تمسخر باید آنها را به بررسی بیشتر و عملی کردن ایدههایشان تشویق کنیم.
9. «راه افزایش بهرهوری و یادگیری بیشتر این است که با چنان لذتی کارهایت را انجام بدهی که متوجه گذشت زمان نشوی.»
تکالیف درسی معمولا برای دانشآموزان یک شکنجه بهحساب میآید. علتش این است که اجباری است و از طرف دیگر هیچ هیجان و لذتی در آن وجود ندارد. روشهای مختلفی برای علاقهمند کردن کودکان به دروس مختلف وجود دارد. یکی از این روشها، آموزش صحیح و تبدیل آن به یک بازی و تفریح است. روش دیگر این است که آنها را با پاداشی که برایشان لذت بیشتری دارد، تشویق کنیم. طبق نظر ویلیام جیمز، روانشناس آمریکایی، همانطور که وجود انگیزه باعث انجام کار میشود، عمل کردن نیز باعث ایجاد انگیزه میشود. اگر دانشآموز برای دریافت پاداش تکالیفش را انجام بدهد، به احتمال زیاد به خود موضوعات درسی نیز علاقهمند میشود و انگیزهی او برای یادگیری، درونی میشود.
10. «باور کورکورانه، بزرگترین دشمن حقیقت است.»
یکی از مهمترین آموزههای تربیتی و آموزشی، گشودن ذهن کودکان و تقویت تفکر انتقادی در آنهاست. باید به کودک آموزش داد که هر باوری را به چالش بکشد و هیچ چیز را بدون دلیل و بررسی نپذیرد. عدم رشد تفکر انتقادی یکی از دلایل عقبماندگی جوامع و شیوع خرافهپرستی است. باورهای کورکورانه علت بسیاری از دشمنیها و فجایع انسانی است. همانطور که گفته شده، «شک» سرآغاز کشف حقیقت است. باید به کودکان یاد داد که در هر چیزی شک کنند و هر باوری را با تفکر شخصی خود بسنجند. در این صورت آنها به بزرگسالانی متفکر و روشنفکر بدل خواهند شد و اسیر باورهای کورکورانه نخواهند شد. اینشتین در این زمینه میگوید: «اهمیت مدرسه بیش از هر چیز در عرضهی قابلیتهایی است که تفکر و داوری مستقل را تضمین میکنند نه در ارائهی بعضی معلومات تخصصی.»